Aardgas uit Groningen en wegen vol met auto’s

Winterswijk, periode van 1960 tot 1980

Het goederenvervoer per spoor bestond voor een zeer groot deel uit het vervoer van steenkool. Na de ontdekking van het aardgas bij Slochteren in 1960 nam het vervoer van steenkool sterk af. Op den duur zou het bestaande vervoer van goederen via Winterswijk niet meer rendabel te houden zijn. Tot aan de jaren 70 bleef Winterswijk nog een knooppunt voor het vervoer van goederen. Er reden toen goederentreinen van Winterswijk in de richtingen Gelsenkirchen, Zutphen en Arnhem, en konvooien over de voormalige GOLS-lijn naar Neede en Borculo. De laatste verbinding werd in 1972 opgeheven. In 1977 werd het rangeerterrein opgebroken. Op het uitgestrekte braakliggende terrein werd begin jaren 80 een viertal houtopslagloodsen geplaatst. De verbinding naar Duitsland verviel in 1979. Deze lijn werd in het kader van het 150-jarig bestaan van de spoorwegen geschonken aan Natuurmonumenten en de vereniging Het Gelders Landschap.

Er bleef in de jaren ’80 nog een bescheiden vervoer van graan voor Winterswijk en Aalten, maar sinds 1989 komen geen goederentreinen meer in Winterswijk. Het aantal treinreizigers daalde in de loop der jaren gestaag en de nog resterende treinverbindingen naar Zutphen (en ook naar Doetinchem) werden met een zekere regelmaat met opheffing bedreigd. Door de sterk verminderde betekenis van de spoorwegen in Winterswijk namen ook de plannen voor de sloop van het Winterswijkse stationsgebouw steeds vastere vormen aan. Dit alles duurde vele jaren voort zonder dat het tot opheffing kwam, maar ook zonder dat het stationsgebouw en de gebruikte dieseltreinstellen (rood geschilderde Blauwe Engelen) verbeterd werden.

Verval van station Winterswijk

Aan het langzame verval van het Winterswijkse treinverkeer kwam aan het begin van de jaren 80 een eind. De verouderde, rode dieseltreinen gingen langzaam buiten dienst. Maar de plannen voor sloop van het – inmiddels verwaarloosde – stationsgebouw bleven. De afbraak van het gebouw stuitte echter op verzet. Winterswijk zou er een historisch waardevol gebouw mee verliezen. Een actiegroep zette zich in voor behoud van het gebouw. Er werd een collecte gehouden onder de naam ‘een ton voor het station’, maar dit leverde slechts enkele duizenden guldens op. De hoop was daarna gevestigd op de gemeente Winterswijk. In 1982 kwam kwam de oplossing, toen de NS het gebouw aan de gemeente Winterswijk overdroeg en alleen een klein deel ervan als station wilde houden. De gemeente Winterswijk liet het stationsgebouw restaureren als een project voor werkloze bouwvakkers. Hiervoor kreeg men een subsidie. Het vrijgekomen deel van het gebouw werd verhuurd. In 1984 werd de restauratie van het gebouw voltooid. Naast Winterswijk zijn uiteindelijk alleen de stationsgebouwen van Vorden, Terborg en Aalten behouden; alle overige zijn in de loop van de jaren gesloopt.

Lees ook de andere items:

Delen/Bewaren